Zrzut ekranu 2026-11-18 105535

Właściciel zdjęcia: Auroch Digital

Recenzja Warhammer Survivors na Nintendo Switch 2

Bullet-heaveny w ciągłej ofensywie. Nie przestają napływać klony Vampire Survivors, które tym razem przybrały postać uniwersum Warhammera. Dokładnie dwóch, bo mówimy tu zarówno o popularnym 40,000, jak i Age of Sigmar. Dwa oddzielne zestawy zawartości, ze swoją progresją, stylem i pakietem postaci do odblokowania. Zapytałbym, czego chcieć więcej, ale jak NIE jesteś fanem Warhammera, to lista mogłaby być za długa…
20261111-01M73M6EPKTBJ9Y41XDVHAV9B7-CF16995B-F103-4D97-81C8-07A619583977
Zacznijmy od tego, że twórcom z Auroch Digital (Warhammer 40,000: Boltgun) pomagało poncle, czyli oryginalni twórcy wampirów. Efekt tego prowadzi nas do tego, że słowo “klon” nigdy nie było tak adekwatne. Nikt tutaj nie ukrywa inspiracji. Są te same assety, podobne bronie, jak i zbliżony styl prowadzenia “kampanii”. To trochę Vampire Survivors w nowej skórce. Coś, co często lądowało jako kolejny dodatek/DLC, ale tym razem rozrosło się do pełnoprawnej gry. To jednocześnie błogosławieństwo, jak i przekleństwo nowego Warhammera. Z jednej strony jesteś blisko ideału. Bazujesz na wzorze, który każdy chce naśladować. Z drugiej jesteś wciąż od niego gorszy i jedyne, co robisz, to podpowiadasz grającym, że lepiej byłoby wrócić na stare, wciąż lepsze, śmieci. 

Pisanie o założeniach rozgrywki uważam za zbędne. To tradycyjny reprezentant gatunku, gdzie chaos rządzi na ekranie, a Twoim zadaniem jest zbudowanie builda siejącego zniszczenie. Od samego początku zmagasz się z hordami demonów, a Twoim podstawowym zadaniem jest przetrwać. Sterujesz postacią, która atakuje automatycznie i robisz slalom gigant między oponentami, gdy tylko to możliwe.
20261111-01M73M6T74YKTCQEA2HC85N1W6-FB36B34E-2A6D-4074-AEB2-AC60EBD589EE
Ciekawostka idąca z tą grą jest taka, że dobieranie broni wiązać się może z budowaniem małej armii z postaci niezależnych, które nie odpuszczą Cię na krok. W domyśle można powiedzieć, że to po prostu nowa broń w naszym arsenale, ale z dodatkowym ludzikiem, który będzie spójny z przedstawionym uniwersum, ale nie jest to tak zero-jedynkowe, jak można przypuszczać. Oferowaną bronią może być tarcza, która otaczając Cię, lekko skrobie wrogów. Fajnie takową mieć, ale w niektórych przypadkach będzie ona otaczać postać idącą ZA Tobą. Nowy rekrut może mieć też atak wyprowadzany przed siebie - też fajnie, ale nie masz pełnej kontroli, w którą stronę będzie on odwrócony. To trochę ograniczenie nam możliwości odtwarzania znanych synergii przy innym bohaterze. Odebranie esencji budowania w tym gatunku.

Gatunku, którego spirala rozgrywki nie jest dla wszystkich, jednak trudno odmówić, że ma ona w sobie silnie uzależniający gen. Prostota, dynamika, ciągła dopamina, element losowości - to są rzeczy, które nakręcają do grania dalej. Jest jednak jeden kluczowy aspekt takich gier (tu roguelite’y też mogą stanąć w szeregu), który trzeba dopieścić. Dokarmianie grającego. Te gry muszą nieustannie karmić Cię nowościami. Upewnić się, że krzywa odblokowywania rzeczy jest na tyle gładka, byś Ty miał wymówkę do dalszej zabawy. Zawsze. Stagnacja na tym polu to gaz do dechy, jako tester pasów bezpieczeństwa w aucie. Ściana jest blisko i po spotkaniu z nią ludzie wysiądą.
20261111-01M73M6JJ8NPXKHAYTREWW921B-6016F459-1C08-45E0-BC27-D6983B41609B
Warhammer Survivors ma z tym duży problem i lepszy balans jest tu absolutnie niezbędny. Gra w obecnym stanie jest uciążliwa. Pod kątem chęci dokarmiania nas, bardzo toporna. Nie obsypuje postaciami, nie daje większego poczucia zmian przez dłuższy czas. W teorii ten gatunek zawsze jest grinderski, ale nawet jak na jego standardy, to Aurorch przesadziło. Brakuje wyczucia. Nasze niepodparte ulepszeniami postacie giną praktycznie natychmiastowo przy starciu z pierwszą poważniejszą grupą. Wampiry dawały jakąś nadzieję, była walka, emocje. Tu przez wiele godzin czułem się oszukiwany, a finalnie też znużony. 

Oddać im trzeba tyle, że Warhammer wygląda lepiej od swojego wzoru. Oferuje więcej pod kątem pikseli, ma fajniejszych wrogów i bossów. Tu wykorzystywanie Warhammerowych dóbr oddaje idealnie i fani uniwersum będą bardzo zadowoleni. To fanserwis w prostej grze za około 30 złotych. Dla wielu bardzo opłacalny biznes!
20261111-01M73M6PTWGWS8C2FQ57Z6M629-641D4007-63C9-4667-8EB4-3D5041F24E01
I niewykluczone, że dla tych Warhammerowców to będzie coś, przy czym zacisną zęby i w imię Imperatora będą cisnąć naprzód. Wszyscy inni jednak nie znajdą tu zbyt wiele dla siebie. Szkoda tych decyzji o zbieraniu swojej ekipy, bo i tak żadna z tego innowacja (Yet Another Zombie Survivors), a kosztem tego wszystkiego było odebranie nam rozgrywki kooperacyjnej. To ból, bo te monotonne gry zyskują w co-opie i wspólnym budowaniu synergii. Może to by dolało nieco paliwa do tego szybko wyczerpującego się baku?

Dziękujemy za klucz do recenzji wydawcy 


Plusy:

Thumb Up

Dwa uniwersum Warhammera dają naprawdę sporo contentu startowego

Thumb Up

To przede wszystkim udany fanserwis

Thumb Up

Dobra oprawa - szczególnie względem wampirzej inspiracji. Nasze postacie, bossowie i mniejsi wrogowie wyglądają godnie


Minusy:

Thumb Down

Kiepsko wyważona progresja - powolne tempo odblokowywania treści zabija tę grę od środka

Thumb Down

System “rekrutowania” towarzyszy ma mankamenty i nie jest wart odebrania nam lokalnej kooperacji

Thumb Down

Podobieństw do Vampire Survivors może być zbyt dużo - na tyle, że szybko wpadniesz na pomysł powrotu do oryginału

6 / 10

Nasza ocena

Awatar

Niko Włodek

Postaw mi kawę na buycoffee.to


Komentarze (0)

Zaloguj się lub zarejestruj aby dodać komentarz