Recenzja Look Outside na Nintendo Switch 2

Francis Coulombe stworzył grę w miesiąc. Miało to miejsce na game jam Hawktober Horrors 2024. Projekt ten zdobył sporą popularność w internecie, a po namowach i nawiązaniu współpracy z Devolver Digital, po zaledwie pięciu kolejnych miesiącach rozrósł się do tego, co oglądamy obecnie. Look Outside od premiery w marcu 2025 roku cieszy się ogromną popularnością. Przytłaczająco pozytywne opinie graczy mówią same za siebie. A wszystko stworzone przy pomocy prostego RPG Makera.

Look Outside opowiada losy zwykłego mieszkańca apartamentowca, który budzi się pewnego dnia z nieznanym zjawiskiem za oknem. Telewizja mówi, że po 15 dniach wszystko powinno się uspokoić, a wszyscy zgodnie twierdzą, że masz zakaz patrzenia na zewnątrz. Byle kontakt z tym “gościem”, to automatyczna śmierć. I w tym szaleństwie trzeba będzie szukać odrobiny spokoju. Zerknąć, co dzieje się u sąsiadów i przekonać, czy oni też utrzymują życie w mroku i nie wyglądają za okno… 

Look Outside czerpie wiele inspiracji z klasyki. Mówi się, że Sweet Home i Resident Evil były ważnymi odniesieniami, a na ekranie czuć nutę H.P. Lovecrafta. Monstra, które będziemy spotykać na korytarzach tego bloku, to powykręcane, kosmiczne byty, które może kiedyś byli sąsiadami, ale dziś już ich nie przypominają.

Całość jest krzyżówką survival horroru i jRPGa, który mocno bazuje na ofercie wspomnianego RPG Makera. Nie ma co ukrywać - pod tym kątem będzie dość oszczędnie. Zarówno styl graficzny, jak i złożoność walki na kolana nikogo nie rzucą. Pojedynki prowadzone są w turach, a wpływ na skuteczność ciosów ma odległość, a na obrażenia słabości/odporności wroga. Sam (domyślne imię protagonisty) może zwerbować do swojej ekipy innych, a do mieszkania zaprosić zdesperowanych, szukających schronu. Wszystko przy ciągłym dbaniu o higienę, poziom zmęczenia, czy głód. Te life-simowe akcenty nie wszystkim pewnie przypadną do gustu, ale pominięcie ich będzie miało swoje konsekwencje na naszą skuteczność i wytrzymałość - dla mnie, mimo tego, to rzecz zbędna i więcej z niej frustracji niż czegokolwiek innego.

Przetrwać bowiem trzeba 15 dni, po których doświadczymy jednego z kilkunastu/dziesięciu zakończeń. Wpływ na to będą miały nasze decyzje. Podejście do sąsiadów, których możemy zaatakować na dzień dobry, pomoc niesiona potrzebującym, a w szczególności to, jak wesprzemy odbywający się wewnątrz budynku rytuał. Mowa tu o kilku kluczowych przedmiotach, które trzeba zidentyfikować i dostarczyć odpowiednim ludziom - to ostatnie stanowi główny cel zabawy.

Gra bazuje na systemie zagrożenia, rosnącego im dłużej przebywamy na korytarzach, a przez swój poziom trudności (wysoki próg wejścia) wymaga od gracza ciągłego wracania do swoich czterech ścian. Powoli będziemy schodzić coraz niżej w tym budynku. Zdobędziemy nowe klucze, zrobimy misje poboczne, poznamy specyfikę innych pięter - gdzie jedno jest zapętlonym labiryntem korytarzy. 

Nie jest to też typ produkcji, który wyciągnie rękę do gracza. Szybko zostaniemy pozostawieni sami sobie, co może dawać poczucie braku celu. To pewna niejasność, której wtóruje graficzny projekt całości - ładny pod kątem samych potworów, piekielnie ubogi i nijaki w konstrukcji świata. Na dobrą sprawę, to jest w znacznie większym stopniu jRPG niż survival horror. Z tego drugiego ma potwory i kurczące się zasoby. Strachu - brak, klimat… specyficzny.

Osobiście daleki od moich upodobań i raczej nie napędzający opowieści samoistnie. To nie jest typ gry, gdzie będziesz przesadnie dążył do rozwiązania zagadki - a przynajmniej ja tak z nią miałem. Dla mnie urok Look Outside bazuje na losowości wydarzeń i wpływu naszych decyzji na dalsze poczynania. To te wybory będą ekscytować mocniej niż samo istnienie tego czegoś za oknem. Bez wątpienia gra dobra, ale mogła być lepsza przy jakiejś klimatycznej ścieżce dźwiękowej, lepszej grafice i - na Boga! - agresywniejszym przyspieszeniu animacji w trakcie walki, bo te szybko zaczynają się dłużyć i przytłaczać ilością. Brać, ale z rozwagą.

Dziękujemy za klucz do recenzji wydawcy