Recenzja Future Knight na Nintendo Switch

W latach 80’ departament gier przenośnych wyglądał tak, że łapałeś jajka jako wilk. W PRLu była to wariacja Nintendowego Game & Watch. Małej konsoli z prostotą grafiki, która zamykała swoją całą mechanikę w kilku przyciskach. O ile Future Knight nie zrobi tego ostatniego, to nowy twór Aeternum Game Studios postara się przywrócić swoim stylem tamte czasy.

Future Knight to retro side-scroller akcji, w którym masz 8 godzin na uratowanie świata. Pani przeszłości doprowadziła do anihilacji ludzkości i teraz tylko Ty, robot zbudowany 30 lat wcześniej, może uratować sytuację. Przeniesiesz się na te kilka godzin przed zagładą, a każdy biom (seria 3 leveli) będzie odpowiadał za jedną godzinę rozpisanej tu, mocno absurdalnej fabuły. 

Tę jednak możemy sobie odpuścić, bo w zgodzie z takimi strzelankowymi platformerami czasów dawnych, główna radość płynie z samej rozgrywki. Rozgrywki, która zakłada posiadanie dwóch postaci wewnątrz jednej. Synergia protagonisty rozkłada się na tytułowego Future Knighta, który robi za mięśnie duetu i strzela do wroga oraz na Two More - głowę robiącą za tą zwinniejszą, potrafiącą się wcisnąć w ciasne przestrzenie i wykonywać Super Dash. O ile gra wymusza na Tobie częstą zmianę postaci w trakcie poziomów, tak w formie Two More należy się mieć na baczności, bo jedno obrażenie kończy naszą przygodę i cofa do checkpointa - druga postać ma pasek HP. Jeśli chcesz walczyć, to Future Knight jest Twoim narzędziem.

A gra (nie postać) Future Knight bardzo lubi cię cofać do checkpointa, bo nie jest tytułem, który przejdzie się sam. Oczywiście, porażka nie jest szczególnie bolesna, a checkpoint bywa dość blisko wpadki, ale warto mieć na uwadzę, że dość toporne ruchy postaci (dzisiejsze side-scrollery przyzwyczaiły nas do znacznie żwawszego tempa) mogą uprzykrzyć życie żądnym eksterminacji kreskówkowych wrogów. Przyspieszenie ruchów postaci byłoby miłą i oczekiwaną przeze mnie poprawą. Tu wiele trudności nie przychodzi z podstępnymi wrogami, czy ich ilością, a z dość dużej pokraczności mechanik, którą można sobie tłumaczyć Game & Watchowym stylem, ale to w moim odczuciu naciągana teza - wszak i tak odstąpili od tamtego gameplayu w stopniu znacznym.

Jako side-scroller akcji (mowa o samym skakaniu i strzelaniu), to nie jest jakieś objawienie. Czysto gameplayowa powłoka jest “poprawna” i spełnia swoją powinność, ale nie ma szans w starciu z tuzami gatunku, jak Huntdown czy Iron Meat. Urok tej gry tkwi w nieustannie wspominanej przeze mnie stylistyce, którą obrazek opisuje lepiej niż słowa. Ta gra kusi pomysłem na siebie, a ten pomysł… czasami mógłby być odważniejszy. Jeśli Twoją nadrzędną ideą jest styl artystyczny, to dobrze by było się upewnić, że będziesz zaskakiwał na tym polu na całej szerokości. Future Knight tego nie robi. Co szczególnie bolesne, gdy gra winduje czas trwania takiej kampanii do górnych granic, czyli okolic 2-3h. Tkwienie w swojej bezpiecznej bańce (z małym odstępstwem) wychodzi jej bokiem i mogę jej oddać tylko tyle, że bossowie byli różnorodni, ciekawi wizualnie i ratowali plansze ich poprzedzające. Z widowiskowości podróży powietrze ulatywało z każdym poziomem.

I to nie jest tak, że to totalnie zła gra. Podobało mi się, jak celebrowany jest tu Game & Watch i jak przeciwnicy, którzy jeszcze nie są aktywni, pozostawali w takiej lekkiej szarzyźnie, zanim nabrali czerni i zaczęli atakować. To świetne odzwierciedlenie tego, co widzieliśmy “pod światłem” tych starych konsol. Widać, że twórcy czuli i dobrze się obracali w tej materii. Ona po prostu miewa bardzo bazowe podejście do wszystkiego, choć styl i fabuła mówią co innego. Wiele można było tu stworzyć, nawet nie tłumacząc ewentualnego absurdu. 

Może oczekiwałem za wiele, może liczyłem, że zmiennych utrzymujących świeżość będzie więcej, a to po prostu dość bezpieczna gra w bardzo innowacyjnej i ciekawej formie. 

Dziękujemy za klucz do recenzji wydawcy