Recenzja Pro Jank Footy na Nintendo Switch

Kiedyś nie była nam potrzebna symulacja sportu. Nikt nie czepiał się braku licencji, nazwisk, czy nawet lekko komediowego charakteru. Jeśli sportówka była dobrą grą arcade, to graliśmy. Goal 3 pewnie dotąd jest wspominany ze łzami wzruszenia w oczach, jak ktoś siedział przed Pegasusem. Dlatego za każdym razem, gdy pojawia się niekoniecznie piłkarska arcade’ówka, to czuje się zobowiązany dać szansę. Tak trafiłem na Pro Jank Footy. Grę luźno opartą na AFL - Australian Football League. To sport niezwykle popularny w swoim regionie i nieistniejący poza nim. Jest wariacją piłki nożnej i rugby, gdzie owalna piłka jest kopana w dowolnym momencie, by podać ją do kolegi. Są też bramki, które zliczają punkty/gole, ale wszelka defensywa jest brutalna, jak w rugby czy futbolu amerykańskim.

Dla nas to abstrakcja więc nawet lepiej, żeby ją poznać w bardzo krzywym zwierciadle. Pro Jank Footy jest minimalistyczną grą o prostej grafice, która przede wszystkim skupia się na generowaniu chaosu. Zmienia tradycyjne zasady za sprawą kart, które dobieramy po stracie gola (to 6 punktowa akcja, jeśli wkopiemy w środek bramki lub 1 punktowa, jeśli piłka przejdzie z boku, mieszcząc się pomiędzy kolejnymi słupkami). Za kartami kryją się wszystkie rzeczy, które kiedyś robiły za cheaty w grach tego typu. Wielcy zawodnicy, mali zawodnicy, nieskończone przyspieszenie, spowolnienie dla przeciwnika, mniejsze bramki, czy maksymalna siła kopnięcia. Tego jest dużo i można dobrać takie kombinacje, które mocno wywrócą rozgrywkę do góry nogami - …w zasadzie trzeba, bo na tym polega gra!

Za humor odpowiadają w dużej mierze dwie rzeczy - rysowane wstawki oraz komentator. Obie mówią same za siebie, ale muszę przyznać, że dopóki teksty pozostawały świeże, to ten komentator naprawdę dawał radę i faktycznie oddawał otoczkę sportowej rywalizacji - tzn. jest na dobrym/bardzo dobrym poziomie, pomimo swoich humorystycznych zapędów. Obok tego dopiero będą stały nazwy zespołów, czy to, co dzieje się na boisku i wywołamy sami. W każdym elemencie miało to być w żartobliwym tonie.

I ja to akceptuję, uważam za dobrą politykę, ale gdzieś tam zapomniano o tym, żeby… to była przy okazji dobra gra. Przynajmniej znośna. Pro Jank Footy jest jednak adekwatne do śmieciowej nazwy i raczej nie rozkocha ludzi swoją responsywnością czy samą radością czerpaną z gry. To pokraczna produkcja, która śmiechem się broni, a nie napędza do dalszej rywalizacji. To mechanizm obronny przed tym, jak wszystko inne tu nie działa, by chyba można było powiedzieć, że miało nie działać, bo to też element żartu. Strasznie topornie się nimi steruje, choć daleko temu do złożonemu schematu kontrolera. Ta gra tak szybko zaczyna irytować, jak i wyczerpuje swój komediowy blask.

Dużym problemem jest tu brak trybów rozgrywki. Na tym polu jest tak smutno, jakby premierowo miało to być dorzucone do taniej gazetki. Masz możliwość rozegrania meczu, jest nawet tryb online, którego przedpremierowo nie było mi dane sprawdzić i sezon/kariera dla pojedynczego gracza, która jest tu przedstawiona w formie arcade’owej wieży niczym w Mortal Kombat, gdzie masz pokonać kolejnych oponentów. Mało! Smutno też. Takich rzeczy, jak możliwość luźnego kopania na treningu liczyć nie wypada.

Z jednej strony rozumiem, że to niewielka produkcja, ale jeśli nie masz tej radości ukrytej w samej rozgrywce i każdym pojedynczym meczu, to humorem zajedziesz do maksymalnie jednego wieczoru, gdzie będzie to stanowiło ciekawostkę, a nie gwiazdę wieczornego posiedzenia. Kołderka jest bardzo krótka. I to trochę przerażające, że w dzisiejszym świecie tak mało gier jest w stanie ugryźć magię dawnych dni. Jasne to też inne czasy i nasze oczekiwania wzrosły, ale istnieją takie produkcje jak Super Blood Hockey, które dają jakąś nadzieję na nostalgiczny powrót do przeszłości. Pro Jank Footy tego nie dał. I to mój największy zarzut. 

Dziękujemy za klucz do recenzji wydawcy